“U zemlji u kojoj je sloboda medija formalno zagarantovana, političari se takmiče u diskreditaciji novinara, ključni napadi iz prošlosti ostaju neriješeni, a medijsko tržište funkcioniše po principu “lojalnost za opstanak”. Država kao najveći oglašivač decenijama bira kome će pomoći da preživi, a koga da ugasi. Slobodno tržište – ali sa unaprijed poznatim pobjednicima”, navodi NVO 35mm.

Zakonski okvir, ističu, ne donosi mnogo više optimizma.

“Iako su rješenja formalno usklađena sa evropskim standardima, i dalje ostaje prostor za različita tumačenja, naročito kada je riječ o javnom servisu. A kada sprovođenje sudskih odluka nije dosljedno, ne govorimo o punoj reformi, već o kreativnom tumačenju demokratije”, kazali su iz NVO 35mm.

Ekonomski pritisci, dodaju, dodatno urušavaju profesiju.

“Sa nešto više od pola miliona stanovnika i desetinama medija, jasno je da tržište ne može izdržati bez spoljnog uticaja. Taj uticaj dolazi – kroz oglašivače, vlasničke strukture i političke centre moći sa strane – tačnije iz Srbije. A kada novac diktira uređivačku politiku, istina postaje luksuz i često je teledirigovana politikom”, navodi NVO 35mm.

Prema njihovim riječima, duboke podjele, etničke, političke i vjerske, pretvaraju medije u mete.

“Novinari se etiketiraju kao izdajnici, strani plaćenici ili neprijatelji – u zavisnosti od toga kome njihovo izvještavanje ne odgovara tog dana. U takvom ambijentu, profesionalno novinarstvo postaje čin hrabrosti, a ne standard. Šta je sa presudama protiv napadača na Vasiljevića i Pejovića? Sudovi prave politički igrokaz gdje se amnestiraju nacionalisti po sistemu ,,puj pike ne važi” i “niko ti nije glavu otkinuo”, ističe NVO 35mm.

Zato se, kažu, i ove godine pitaju – šta zapravo slavimo.

“Slavimo li to što ubistvo i pokušaji ubistva decenijama čekaju pravdu? Slavimo li to što novinari dobijaju policijsku zaštitu – umjesto sistemske sigurnosti? Ili možda to što se od njih očekuje da budu i istraživači, i advokati, i obezbjeđenje”, pita NVO 35mm.

NVO 35mm nastavlja da insistira na stvarnim, a ne deklarativnim reformama.

“Potrebni su funkcionalni mehanizmi zaštite novinara, transparentno finansiranje medija, efikasno procesuiranje svih napada i jasno razdvajanje politike od uređivačke politike. Sve manje od toga je – simulacija demokratije. Ili da se možda Ministarstvo medija probudi iz mrtvog sna”, zaključuju u saopštenju.