Očigledno je da su se prevarili oni koji su 2020. godine vjerovali da će odlaskom vlasti koja je predvodila obnovu nezavisne Crne Gore, njenu sudbinu i ideje podijeliti. Jasno je da ideja nezavisnosti nije bila ni lični ni partijski projekat, već da je njen stvarni vlasnik Crna Gora, a da je istorija mjesto njenog rođenja, ocijenio je bivši predsjednik Crne Gore, Milo Đukanović, prenosi Pobjeda.
On je sinoć na Svečanoj akademiji, koju je u Nikšiću povodom 20. godina od obnove nezavisnosti priredio DPS, istakao kako je nakon promjene vlasti 2020. i u Crnoj Gori otvoren je prostor za jači uticaj retrogradnih ideologija, što je dovelo do zastoja svih razvojnih politika.
„Nije problem u promjeni vlasti, jer promjene najčešće znaju biti blagotvorne za progres svakog društva. Posebno nakon dugog trajanja vlasti, kao što je to kod nas bio slučaj. Smatram da je promjena vlasti u Crnoj Gori demokratskim, mirnim putem prije šest godina ne samo prvo, nego jedno od vrednijih demokratskih dostignuća u cijeloj njenoj istoriji. Problem je, nažalost, što smo u tim promjenama dobili nekompetentnu vlast, neposvećenu državnim i nacionalnim interesima“, istakao je Đukanović.
Poručio je i kako je posljednji trenutak da osvijestimo svoju odgovornost za stanje u kome je Crna Gora danas.
„Povratak u stanje političke normalnosti je isključivo naša odgovornost. Građani Crne Gore su dali podršku sadašnjoj vlasti, na njima je i da joj zahvale. Aktuelna parlamentarna većina je u relativno kratkom roku od nepunih šest godina, ne verbalno, nego djelatno, pokazala toliko destruktivnog, revizionističkog nauma da od građanske Crne Gore pravi srpsku državu, da antifašističku Crnu Goru preoblikuje u državu koja ne razlikuje izdaju od borbe za slobodu, da sekularnu Crnu Goru vrati u doba teokratskog upravljanja; da evropsku i evroatlantsku Crnu Goru drži pod kišobranom Rusije. Ponosni smo što smo i iz opozicionih redova pokazali snagu i osujetili takve njihove naume. Bliži se dan kada će demokratske proevropske snage čiji je kredo antifašizam i izgradnja građanskog društva ponovo preuzeti odgovornost za uspješno vođenje Crne Gore, demokratske države vladavine prava i ljudskih prava i sloboda, po mjeri savremenog evropskog društva“, poručio je Đukanović.
Istakao je da je obnova nezavisnosti Crne Gore 21. maja 2006. godine jedan od najznačajnijih i najmarkantnijih događaja u njenoj milenijumskoj istoriji i da označava početak moderne epohe u dugom istorijskom i državnom trajanju Crne Gore, kojim je ispravljena jedna velika istorijska nepravda.
„Obnova nezavisnosti na demokratskom referendumu 2006. ima posebnu važnost. Prije svega, zato što nije bila praćena ljudskim žrtvama, niti se za ovaj cilj, kao uvijek do tada, moralo boriti oružjem. Prvi put u crnogorskoj istoriji nezavisnost je obnovljena na demokratski način, voljom većine, bez ugrožavanja onih koji su ostali u manjini. To je, nema sumnje, kuriozitet ne samo crnogorske nego i balkanske političke istorije, koji danas još više uzdiže ime Crne Gore među narodima i državama, i koji pokazuje našu istorijsku emancipaciju“, kazao je Đukanović.
On smatra i da je veličina obnove nezavisnosti 2006. i u tome što težnja za nezavisnošću nije počivala na nacionalnoj ili nacionalističkoj ideji, kao što je to bio čest slučaj na Balkanu.
„Težnja za nezavisnošću prvenstveno je bila motivisana željom većine crnogorskog društva da samostalno upravlja svojom državnom kućom i svojom evropskom budućnošću, a ne da bilo kome nameće svoju dominaciju ili da osigura privilegovanu poziciju. Za razliku od mnogih drugih suverenističkih pokreta u okruženju, crnogorski nije bio pokret jedne nacije. To je bio pokret građana svih vjera i nacionalnosti koji žive u Crnoj Gori. U političkoj istoriji ovog dijela Evrope, mi zaista nemamo takvog primjera zajedništva i sklada oko jedne ideje. Zato možemo reći da je 21. maj 2006. godine bio najuzvišeniji iskaz građanskog bića Crne Gore, bez kojeg nema demokratske, pravedne, slobodne i evropske Crne Gore – naglasio je Đukanović.
On je kazao kako se, poput svih velikih postignuća jednog društva, i obnovljena crnogorska nezavisnost susreće se sa otporima i osporavanjima u svom novom životu.
„Tim više što crnogorska nezavisnost nije samo jedno političko stanje, već je i ambijent koji crnogorskom društvu nameće nove vrijednosti, prvenstveno demokratske, građanske i evropske. Zato su otpori i osporavanja nezavisne Crne Gore, istovremeno otpori emancipaciji i evropeizaciji njenog društva, odnosno, otpori jednoj novoj Crnoj Gori. Upravo obnova nezavisnosti afirmisala je i gradi drugačiju svijest i drugačiji odnos prema Crnoj Gori i njenim interesima i težnjama. Sve ono što je obnovljena Crna Gora uradila u ovih 20 godina, potvrđuje opravdanost takvog opredjeljenja“, zaključio je Đukanović.