ஏற்கெனவே குழுவில் தனது ஹீரோ வாய்ப்புகளை வெள்ளித் திரை நடிகர் என்பதால் பறித்துக்கொண்ட ஹரி மீது வினய்க்கு கடும் கோபம் உண்டு. அதில் தனது காதலி அஞ்சலியை அவன் பாலியல் தொந்தரவு செய்தான் என்பது இன்னமும் அவனை கோபம் கொள்ளச் செய்கிறது.

அஞ்சலி தன்னிடம் சொன்ன பாலியல் சீண்டல் புகாரை குழுவின் முக்கிய நபரான மதனிடம் கொண்டு செல்கிறான் வினய். அதன்பின்னர் அந்தப் புகாரை நாடகக் குழு மொத்தமும் எப்படிக் கையாள்கிறது என்பதே திரைக்கதை.

அந்தப் புகாரைப் பற்றி 11 ஆண்களும் பேசுகிறார்கள். வீட்டுக்கு வெளியே திண்ணையில் அமர்ந்து கொண்டு, வீட்டுக்குள்ளே தேநீர் அருந்திக் கொண்டு, வந்த இடத்தில் ப்ளம்பிங், எலக்ட்ரீஷன் வேலை செய்து அன்றைக்கான கூலியைத் தேத்தலாமே என பணி செய்து கொண்டு, கொஞ்சம் விவாதம் காரசாரமானால் தம், திருட்டுத்தனமாக வோட்கா அடித்துக் கொண்டு, மதியம் ஸ்விகியில் உணவு ஆர்டர் செய்து சாவகாசமாக உணவருந்திக் கொண்டு... ஒரு பெண்ணுக்கு நேர்ந்த பாலியல் சீண்டலைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்.

அஞ்சலி மீது அத்தனை முன்முடிவுகள், அஞ்சலி மீது அத்தனை சந்தேகங்கள், அஞ்சலி மீது அவதூறுகள், அஞ்சலிக்கு நீதி கிடைக்கச் செய்வதில் நிகழ்த்தப்படும் சமரசங்கள் என்று அந்த 11 பேரின் உரையாடல்கள் மூலம் இந்தச் சமூகத்தின் பாலின அரசியலை பிரமாதமாகப் படமாக்கியிருப்பார் இயக்குநர்.

நாம் ஏற்கெனவே ஆரம்பத்தில் பேசினோமே ‘ஸ்பெக்ட்ரம் ஆஃப் கலர்ஸ்’, அதில் இந்த 12 பேரையும் பொருத்தும் அளவுக்கு அவர்களின் பேச்சு அமைந்திருக்கும்.

இங்கே தவறு செய்யும் ஆண்கள் ஸ்பெக்ட்ரத்தில் ஒரு நிற அடர்த்திக்குள் அடங்குவார்கள் என்றால், எல்லா ஆண்களும் அப்படியல்ல என்று முட்டுக்கொடுப்பவர்கள் ஒரு ரகம். அதுதான் வினய்.

அடுத்து ஒருவர் ‘சம்பவம் நடந்து ஒரு வாரத்துக்கு அப்புறம் ஏன் இந்தக் குற்றச்சாட்டை அஞ்சலி வைக்கிறார்?’ என்ற ‘மகத்தான சந்தேகம்’ ஒன்றை எழுப்புவார். ‘மீ டூ’ (Me Too) இயக்கத்தின் மீது முன்வைக்கப்பட்ட/படும் முக்கிய ‘முட்டு’க் கேள்வி இதுதான்.

கூட்டத்தில் வினய் தவிர இன்னொருவரும் ஹரியை குழுவை விட்டு நீக்குவது தவிர வேறு எந்த முடிவிலும் தனக்கு உடன்பாடில்லை என முரட்டுப் பிடிவாதம் காட்டுவார்.

இப்படியாக முதல் ரவுண்ட் ஆலோசனையோடு தங்களை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ள கலைபவர்கள் தனித்தனியாக சம்பவத்தைப் பற்றி ஆலோசித்துக் கொள்வார்கள். அதில் அஞ்சலியின் அரகன்ஸ், அவளின் மதுப் பழக்கம், அவளின் ஆடைத் தேர்வு என எல்லாமே அலசி ஆராயப்படும். ‘பெண்களே இப்படித்தான்; அவர்களை நம்பக்கூடாது’ என்ற க்ளிஷே ஸ்டேட்மென்ட்களை உதிர்ப்பர்.

படம் ஆரம்பிக்கும்போது ‘ஹயவதனா’ நாடகத்துக்காக எல்லோர் கைகளிலும் குதிரை மாஸ்க் இருப்பதாகக் காட்டியிருப்பார் இயக்குநர். இப்போது அந்தக் குதிரை மாஸ்க் எல்லோரது முகத்திலும் இருப்பது போல் நமக்குத் தோன்றும். இயக்குநர் அதை நேர்த்தியாக நமக்குள் கடத்தியிருப்பார்.

படத்தில் ஆலோசனை தொடங்கும் நாள், ஒரு சாதாரண நாளாகவே காட்டப்படும். ஆனால், சட்டென வானிலை மாறி மழை பெய்து கொண்டிருக்கும். அதுபோலத்தான் அவர்களின் மனமும் சட்டென மாறியிருக்கும். அஞ்சலி வருவதற்குள் அவளிடம் எப்படிப் பேச வேண்டும், என்ன மாதிரி பேச வேண்டும், வார்த்தைகள் எப்படியிருக்க வேண்டும் என ஒரு மினி ஒத்திகையையே பார்த்து முடித்திருப்பார்கள்.

அஞ்சலியுடன் வந்த வினயையும் நந்தன் வாசலிலேயே மறித்து விஷயத்தைச் சொல்லி வைப்பான். அஞ்சலி வருவாள், அவளை சமாதானப்படுத்த அவர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் எல்லாமே அவளை கடுமையான மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கும். அதிலும் செல்வம், “நீயும் போதையில் இருந்ததால் உன் பக்கம் ஏதேனும் தவறு இருக்கிறதா என யோசி” என்று சொல்லும் தருணம், அவள் தன்னை எதை நோக்கி அவர்கள் திருப்புகிறார்கள் என்பதை அஞ்சலி உணர்ந்திருப்பாள்.

பின்னர் மீண்டும் அவளை சமாதானப்படுத்த மொத்தக் கூட்டமும் முயற்சிக்கும். இந்த முறை அவளிடம் சம்பவம் பற்றி விசாரணைகள் நீளும். கிட்டத்தட்ட காவல் நிலையத்தில், நீதிமன்றத்தில் கேட்கப்படும் விஷயங்கள் எல்லாம் கேட்கப்படும். குறுக்கு விசாரணைகள் வேறு வரும். அஞ்சலி இவர்கள் எல்லோரும் நமக்காக நாள் முழுவதும் ஆலோசித்திருக்கிறார்கள் என்று நம்பி பேசுவாள். அன்று தான் விவரிக்க விரும்பவில்லை என்று சொன்ன விஷயத்தை விவரிப்பாள். புறணியாக பேசப்பட்டவை எல்லாம் கேள்விகளாகப் பாயும். அது ஹரிதானா என்று உறுதி செய்ய சாட்சிகள் கேட்கப்படும்.

தான் உருகி உருகி நேசிக்கும் வினய்யிடம் அவள் அத்தனை வேதனையோடு சொல்லும் வாக்கியம்...

இந்த மாதிரி ஒரு சூழ்நிலையை நான் எதிர்கொள்ள வேண்டாம் என்று நினைத்துதான், யாரிடமும் சொல்லாதே என்றேன்!”

அந்தக் குரல் அஞ்சலியுடைய தனித்த குரல் மட்டுமல்ல. இங்கே இப்படி கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்படும் அத்தனை பெண்களின் குரலும்தான் அது. பாலியல் வன்கொடுமைகள், அலுவலகப் புறணிகள், பேருந்து, ரயில் காமக் கொடூரங்கள் என்று அன்றாடம் அனுபவிக்கும் அத்தனை விக்டிம்களின் குரல் அது.

அவள் சாட்சியாக ஹரியின் கார் சாவியை காட்டிய பின்னர் கூட, அது ஹரிதான் என்று நம்ப மறுப்பவர்கள், அந்தக் குழுவில் இருக்கும் இன்னும் சிலர் மீதும் சந்தேகப் பார்வையை வீச்சுவார்கள்.

தன்னை சீண்டியது ஹரிதான் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்தவள், அது அவனா அல்லது இப்போது நம்மைச் சுற்றி நிற்கும் இவர்களுள் ஒருவரா என்று கலங்கிப் போவாள். ஒரு விக்டிமை மேலும் மேலும் விக்டிமைஸ் செய்யும் போக்கு இந்தியச் சமூகத்தில் எத்தனை ஆழமாகப் புரையோடிக் கிடக்கிறது என்பதை ‘ஆட்டம்’ அஞ்சலியைவிட யாரும் பிரமாதமாகச் சொல்லியிருக்க முடியாது.

அத்தனை கூத்துகளையும் பார்த்து முடித்த பின்னர் அஞ்சலிக்கு துணிச்சல் வரும். எல்லாவற்றையும் சொல்வாள், “அன்று தன்னை சீண்டியது ஹரி என்பதற்கு இந்த கார் சாவியும், அவன் சென்ட் வாசனையும்தான் எனக்கு சாட்சி.

நானும் வினய்யும் ஓராண்டாகவே உறவில் இருக்கிறோம். இதைச் சொல்ல அவனுக்குப் பயம், நானும் பயந்திருக்கிறேன். ஆனால், இனி யாருக்கும் பயப்படப் போவதில்லை. இது ஒரு சிக்கலான உறவு என்று தெரியும். ஆனால் இருவரும் காதலிக்கிறோம்” என்பாள். ஆனால், எதையும் ஆமோதிக்காமல் நெளிவான் வினய்.

அஞ்சலி அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் செல்வாள். காலையில் இருந்து என்ன நடந்தது, ஹரியின் ஆஃபர் என்ன, ஏன் சமரச முயற்சி என்று பேருந்து நிலையத்தில் வினய் விவரிப்பான். அவனிடம் அஞ்சலி ஒரே ஒரு கேள்வி கேட்பாள்... “ஹரியின் ஆஃப்ரை நீ ஏற்றுக் கொள்வாயா?” என்று. “நீ இல்லாமல் நான் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டேன்” என்று வினய் சொல்லும் போதுதான் அவளுக்கு இன்னும் தெளிவு பிறக்கும்.

2026 ஜனவரியில் ஒரு கேரள க்ரைம் சம்பவம் ட்ரெண்ட் ஆனதையும், அதன் தாக்கத்தையும் இங்கே குறிப்பிட்டே ஆகவேண்டும். ஒரு பெண் ‘ரீல் வியூஸ்’ நோக்குடன் பேருந்தில் மிகவும் மலினமாக நடந்துகொண்டதால் ஓர் ஆணின் உயிர் பறிபோனதாக கூறப்படும் சம்பவம் அது. (வழக்கு நிலுவையில் உள்ளதால் வார்த்தைகள் கவனமாக கையாளப்பட்டுள்ளன). இந்த வழக்கில் சட்டம் அந்தப் பெண்ணுக்கு உரிய தண்டனையை வழங்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது. மாண்ட உயிருக்கு எதுவுமே ஈடில்லை என்றாலும், குற்றம் நிரூபணமாகி நீதி வென்றால், அவரை இழந்தவர்களுக்கு குறைந்தபட்சம் ஆறுதலாவது மிஞ்சும்.

ஆனால், அந்தச் சம்பவத்தின் நீட்சியாக கேரளாவில் இருந்து நிறைய மீம் கன்டென்ட்டுகள் வெளியானதைப் பார்க்க முடிந்தது. பயணங்களிலும், பொது இடங்களுக்குச் செல்கையிலும் ஆண்கள் தங்களைச் சுற்றி அட்டைப் பெட்டிகளைக் கட்டிக் கொண்டு செல்வது போன்ற வீடியோக்கள் அவை. அப்படியென்றால், காலங்காலமாகவே பஸ், ரயில், பணியிடம் என அங்கிங்கெனாதபடி சீண்டல்களை அனுபவிக்கும் பெண்கள் ‘ஆஸ்ட்ரோனாட்’ உடைதானே தரித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இந்த வாதம் என்பது ரீல்ஸ் எடுத்த அந்தப் பெண்ணுக்கு ஆதரவானது அல்ல; ஒரு பெண்ணுக்கான அநீதியையும், ஓர் ஆணுக்கான அநீதியையும் இந்தச் சமூகம் எந்தத் தராசில் வைக்கிறது என்பதற்கான ஒப்பீடு மட்டுமே.

சரி, நாம் அஞ்சலிக்கு வருவோம். நெடில்களின் ஆதிக்கம் மிகுந்த அந்த நாடகக் குழுவில் இருந்து முற்றிலும் விலகி வெகுண்டெழுந்து செல்பவள் சில வருடங்களுக்கு பின்னர் தனியாக ஒரு நாடகக் குழு உருவாக்கி, தனக்கு நேர்ந்த துயரத்தையே ஒரு நாடகமாக அரங்கேற்றுவாள் அஞ்சலி. அன்று தன் மீது பாலியல் தாக்குதல் தொடுத்தது யார் என்பதை அவள் கண்டுபிடித்திருப்பாள். அந்த 12 பேரில் யாராக இருக்கும் என பார்வையாளர்களாகிய நமக்கு ஆர்வம் மேலிடும்போது, நம் நெற்றிப் பொட்டிலும் விளாசத் தவறியிருக்க மாட்டாள் அஞ்சலி.

விவிலியத்தில் கார்டியன் ஏஞ்சல்ஸ் போல தவறு செய்பவர்கள், கீழ்ப்படியாதவர்களை தண்டிக்கும் ஏஞ்சல்களும் உண்டு. ஏனோ, அஞ்சலியும் அந்த ஏஞ்சல்களை நினைவுபடுத்துகிறாள். கூடவே, ஒளி நிறமாலையில் அடர்த்தி அதிகமான நிறத்திலிருந்து குறைந்த நிறம் வரை அலைநீளங்களின் அடிப்படையில் நிறங்கள் அணிவகுத்திருப்பது போல், பெண்ணுக்கான நீதியை ஆண்கள் அணுகுவதிலும் அலைநீளங்கள் உள்ளன என்பதும் புரியும்.

நம் பணியிடத்தில் ஓர் ஆணையும் பெண்ணையும் ‘சேர்த்து வைத்து’ புறணி பேசி சிற்றின்பம் காணும்போதும் சரி, அதே பணியிடத்தில் பெண்களை ‘அப்ரோச்’ செய்யும் ‘மேல்’அதிகார வர்க்கத்தினர் குறித்து புறணியாகக் கூட ஏதும் பேசாமல் அடங்கிப் போகும்போதும் சரி, நம்மைச் சுற்றிலும் அஞ்சலிகள் வியாபித்திருக்கின்றனர் என்பதை மறந்துவிட வேண்டாம்.

| தேவதைகள் இன்னும் வலம் வருவர்... |