Η ανάγκη για περισσότερες, οικονομικά προσιτές και ταυτόχρονα βιώσιμες κατοικίες αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη. Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ignat Kulkov και René Rohrbeck από το EDHEC Business School συμβάλλουν ουσιαστικά στη συζήτηση για το μέλλον του κατασκευαστικού κλάδου μέσα από το ερευνητικό άρθρο «Building industry in 2040: An explorative scenario analysis of alternative sustainability pathways», το οποίο δημοσιεύθηκε με ανοικτή πρόσβαση στο περιοδικό Futures.

Το άρθρο είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση:  https://doi.org/10.1016/j.futures.2026.103814

Οι ερευνητές εξετάζουν πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί ο τομέας της Αρχιτεκτονικής, Μηχανικής και Κατασκευών (Architecture, Engineering and Construction – AEC) έως το 2040, αξιοποιώντας μεθοδολογία στρατηγικής προοπτικής (strategic foresight). Η μελέτη βασίστηκε σε πολυετή ανάλυση τάσεων, συστημική προσέγγιση, εργαστήρια ειδικών και διαδοχικούς κύκλους αξιολόγησης με τη συμμετοχή περισσότερων από 30 έμπειρων στελεχών και εμπειρογνωμόνων του κλάδου.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, ο κατασκευαστικός τομέας βρίσκεται μπροστά σε σημαντικές αλλαγές, καθώς καλείται να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα τις υψηλές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, τη χαμηλή παραγωγικότητα, την έλλειψη εργατικού δυναμικού, τις απαιτήσεις της ψηφιοποίησης και την ανάγκη μετάβασης σε κυκλικά μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης. Παράλληλα, πολιτικές όπως το EU Green Deal και τα κριτήρια ESG αναμένεται να επηρεάσουν καθοριστικά τις μελλοντικές επενδύσεις και τις επιχειρηματικές στρατηγικές.

Μέσα από την ανάλυση διαμορφώνονται τέσσερα εναλλακτικά σενάρια για το 2040. Το πρώτο εξετάζει την ευρεία εφαρμογή βιομηχανοποιημένων μεθόδων κατασκευής και την ανάπτυξη κατοικιών εκτός εργοταξίου (off-site housing). Το δεύτερο εστιάζει στη δημιουργία ρυθμιστικών πλαισίων που ενισχύουν την κυκλική οικονομία και την επαναχρησιμοποίηση υλικών. Το τρίτο προσεγγίζει ένα μοντέλο όπου η απανθρακοποίηση προωθείται κυρίως μέσω δημόσιων επενδύσεων, ενώ το τέταρτο συνδέεται με τον μετασχηματισμό των ενεργειακών δικτύων και την ενσωμάτωση καθαρών μορφών ενέργειας στο δομημένο περιβάλλον.

Η μελέτη δεν επιχειρεί να προβλέψει το μέλλον, αλλά να αναδείξει διαφορετικές πιθανές διαδρομές εξέλιξης του κλάδου και τις συνέπειες που θα έχουν οι σημερινές πολιτικές και επιχειρηματικές επιλογές. Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα θα είναι κρίσιμη για τη δημιουργία ενός κατασκευαστικού οικοσυστήματος πιο παραγωγικού, πιο ψηφιακού και περισσότερο κυκλικού.