Povodom 83 godine od pogibije narodnog heroja Vasilija Vaka Đurovića, članovi UBNOR-a i antifašista Podgorice položili su cvijeće na spomen-obilježju koje se nalazi na njegovoj rodnoj kući u Momišićima i podsjetili na život i djelo jednog od najistaknutijih crnogorskih partizanskih komandanata.
Kako je saopšteno iz UBNOR-a, u razgovoru sa Ratkom Đurovićem, sinovcem narodnog heroja, i članovima domaćinstva evocirane su uspomene na revolucionarni rad i primjerni lik Vaka Đurovića, jednog od najzašlužnijih narodonih heroja sa područja glavnog grada.
Nakon toga, članovi Udruženja položili su cvijeće na spomenik borcima iz Momišića palim u NOB-i, među kojima je i ime narodnog heroja Vaka Đurovića.
Potpredsjednik UBNOR-a Podgorice, Zoran Bobo Raičević, između ostalog je podsjetioda je Đurović poginuona Sutjesci 9. juna 1943.
“Stradao je kao komandant proslavljene IV crnogorske proleterske NO udarne brigade, istog danakada su po njegovom naređenju hrabri borci druge čete Trećeg bataljona njegove IV Crnogorske, tokom V neprijateljske ofanzive, natčovječanskim naporima u jedinstvenom okršaju sa neuporedivo brojnijim i bolje naoružanim njemačkim elitnim jedinicama na Ljubinom grobu obezbijedili Vrhovnom komandantu Titu i štabu NOV Jugoslavije, grupi divizija i ranjenicima prolaz sa Zelengore ka bezbjednim pozicijama u Istočnoj Bosni”, podsjetio je on.
Vako Đurović, rođen je 1910. u Momišićima. Osnovnu školu završio je u rodnom selu, a gimnaziju u Podgorici. Kao gimnazijalac pristupio je omladinskom revolucionarnom pokretu i postao član Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Studirao je filozofiju u Skoplju. Za vrijeme studija, učestvoavo je u studenstkom pokretu, zbog čega je više puta hapšen. Bio je učesnik Belvederskih demonstracija 1936. godine.
U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljen je 1941. godine. Učesnik je 13-ojulskog ustanka Crnogorskog naroda. Bio je rukovodilac partizanskih jedinica na području Lješkopšolja.
Učesnik je Pljevaljske bitke 1. decembra 1941. godine. Od samog formiranja IV crnogorske proleterske NO udarne brigade Vako je njen borac i starješina. Sa brigadom učestvovao je u mnogim borbama: kod Gornjeg i Donjeg Vakufa, Bugojna, Kupresa, gje je bio teško ranjen, Livna i dr. Novembra 1942. postavljen je za zamenika komandanta, a marta 1943. za komandanta brigade. Poginuo je 9. juna 1943. godine na Sutjesci, na Milinkladama.
Ukazom Predsjedništva AVNOJ-a 11. jula 1945. među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja. Godine 1957. njegovi posmrtni ostaci su sahranjeni u grobnicu narodnih heroja na Gorici u Titogradu.